zondag 12 oktober 2008

verstrikt




Zo voel ik me dus de afgelopen dagen, verstrikt! Ondanks alle liefde om me heen weet ik overal een puinhoop van te maken. Het is een deel van mijn ziekte, ik ben manisch depressief. Als ik een harkje wil gaan halen kom ik met een vorkje terug, zeggen we dan altijd als ik erg chaotisch ben.
Mijn agenda staat overvol, maar ik lig plat op mijn bed! Ik vind alles leuk, zeg overal ja op, voel me vol energie als ik mijn pijnstillers op heb en ga voluit. Ik begin van alles en kan het natuurlijk nooit afmaken. Resultaat : puinhoop.

17 opmerkingen:

MariecusBruyn zei

Weet je Yvette, zelfkennis is het begin van de wijsheid. Je weet het van jezelf en je wil het ook zien. Dat is al heel wat hoor!
Verstrikt....
Verward....
Puinhoop...
Maar liefdevol omhuld, lieve Yvette.

Uvi zei

.

"ik ben manisch depressief"

Dag Yvette,

ik weet niet of je dit "letterlijk" bedoeld als verwijzing naar "de ziekte".
Maar ik heb een zoon die er ook aan lijdt.

In min of meerdere mate ...
Ik heb er geen zicht op.

Sterkte.

Di Mario zei

Belangrijk is dat je weet wat er aan de hand is. Dan kun je ergens aan gaan werken. Werk aan jezelf.

Love As Always
Di Mario

Wim zei

Ja nu ge het zegt, ik moest even mijn bril opzetten en wat dichterbij zitten om te weten wat het voorstelt, dan zag ik die pillenpot met die bloemen erin. Ik dacht als ze die nu begraafd dan zal dat zwarte hondje het wel terug opgraven en zo blijven we dan weer aan de gang.

fontainefleurie zei

weet je Yvette, ik zou graag de draadjes voor je ontwarren .... leun lekker tegen de lieve woordjes, die door de puinhoop de kern wel zien xD

Marius zei

Liefde redt. Laat alle saamhorigheid om je heen tot troost zijn, al voelt ze zo licht als een laken, het is de warmte van aandacht. Zo blijf ik zien, zoals jij, hoe het is gesteld en hoe het telkens weer anders wordt. Veel liefs.

~~Seraka~~ zei

ik vind het knap van je
dat je het zo ronduit bij de naam durft te noemen
een keertje depressief is al erg genoeg om bovenop te moeten komen
ik hoop dat je de begeleiding krijgt die je zo hard nodig hebt om steeds opnieuw weer uit de dalletjes te klimmen
wees tevreden met de resultaten die je bereikt
en staar je niet blind op wat je niet voor elkaar kan boxen
omring je met positieve mensen
en geniet van de vriendschap en geluk die ze je brengen

Clemens zei

Hai Yvette! Ja ik sluit me helemaal bij Seraka aan joh... Voor jou is de grootste uitdaging dus, om te kijken naar, en te accepteren naar wat er nu eenmaal is: dingen die je wilt en misschien niet gedaan krijgt (stapels en stapels dingen heb ik!), maar evengoed de dingen, al vind je het weinig, die wel concreet zijn geworden. Die je gedaan hebt, die je gemaakt hebt.

En als je zelf even twijfelt, mag je kijken of anderen misschien tevreden zijn met wat je deed, wie je tussen hun was en wat je betekende. Als zij blij zijn met je, och dan is dat toch heel wat.

Wat mijn blog betreft: dat is zo'n geheimpje van Punt hè, dat je zo'n titel ziet staan op mijn blog en dan geen logje dat er bij hoort.
Dat komt doordat ik mijn wat oudere gedicht Meisje met ziel, dat steeds verder naar onderen schoof natuurlijk totdat het uit beeld verdween, heb herplaatst. Alleen hoeft het van mij niet helemaal bovenaan te staan, daar moet nieuw werk komen, dus vind je het als je iets verder omlaag scrollt.
Maar het is er, zekerrrr.... dat verdwijnt ook nooit helemaal uit beeld. Ik vind het mooi en belangrijk.

Jammer dat ik hier geen roosjes kan plaatsen zoals bij Punt, maar: die wens ik je toch!

Liefs, Clemens.

elly zei

Ik heb een vriend die in zijn Schizofrenie heel Manisch kan zijn. Toch komen er altijd weer rustiger tijden.
Hou je meis en laat je lekker verwennen door de liefde om je heen.

Karen zei

Het is niet veel, maar ik denk aan je. Sterkte.

beuzeblaadje zei

Jij maakt beslist niet overal een puinhoop van Yvette! Het feit dat je goed beseft en kunt zeggen wat er met je aan de hand is dat is niet mis! Ook je prachtige log is geen puinhoop en de kunststukken die je steeds weer maakt wil ik allerminst een puinhoop noemen!

Dát wat nu nog voelt als verstrikt zul je zeer beslist nog "los" krijgen dat "voel" ik gewoon!!

Heel veel liefs,
beuzeblaadje

Anoniem zei

Jij bent Yvette en een deel van jouw functionerende zelf is manisch depressief. Je bent nooit je ziekte lieve schat, je bent wie je bent.
De aandoening is lastig en kan je leven soms in een puinhoop veranderen, dat geloof ik direct als je het zo omschrijft als je doet, vooral in de manische fase.
Een allerliefste vriendin van mij worstelt met dezelfde aandoening, bijzonder pijnlijk te zien hoe zij daaronder lijdt.

Dan de depressie en dan ... weet je, geef jezelf wat ruimte en houdt van jezelf. Het IS zoals het IS. Als je een hark wil halen, haal dan hark en geen vorkje, das niet genoeg;-))

Leef je uit in de viltkunst!

Overigens is er op dit moment ergens in Nederland een mooie tentoonstelling van een bijzondere viltkunstenares. Hoorde het in het programma Opium- de Kunstrubriek op de radio.

Iets voor jou?

Zoen: Isolde

gerdaYD zei

Onbegrepen ogen kijken mij aan
Wat is echt, wat is waan
Ik voel me onbegrepen.

Waarom mag ik niet lachen,
Waarom mag ik niet huilen
Zijn mijn tranen opgedroogd
Of heb ik genoeg gehad.

Waarom kan ik nu verwoorden
Wat geen mens verwoorden kan
Is de geest niet ondoorgrondelijk?

(http://communities.zeelandnet.nl/data/gedicht/)

Ik wou dat ik toveren kon lieve Yvette. Maar dat kan ik niet, ik kan je alleen proberen te steunen, zij het virtueel...

Blauwhartje zei

Goedemorgen Yvette jammer dat we je niet kunnen helpen uit die verstrikte draadjes maar het lijkt me niet gemakkelijk om weer orde op zaken te stellen maar nooit opgeven misschien je agenda voor de helft anuleren zodat je wat meer tijd voor jezelf krijgt en van de puinhoop een beetje orde kunt maken en daarna je agenda weer opvullen even extra tijd voor jezelf maken is ook een noodzaak laat je niet opleven

Wens je een fijne start van de nieuwe week
Liefs Blauwhartje

adelheid zei

Haha die bloemetjes in dat "minivaasje"... Ik bewaar hier kleurige knoopjes in zo'n pillenpotjes.
Een vriendin, zelfde ziekte, maakt er buiten de moeilijke periodes een prachtig leven van. Gemakkelijk is het niet, dat zie ik. Prachtig is ook jouw vilt, jouw teksten, jouw persoonlijkheid die uit je blog spreekt. Veel sterkte om een moeilijke periode door te komen.

Anoniem zei

Wat doet dit log bij zeer Yvette!!
Je bent zo'n prachtmens!!!
Ik denk aan je.
Een dikke knuffel van mij voor jou!! Colourfullflowergirl

Martine zei

Je bent omringd door liefde, je bent een warm en creatief mens met heel veel talenten.
Maar je bent niet perfekt.............. lastig hè?