donderdag 6 november 2008

out of the blue

Even voor alle duidelijkheid: de prachtige foto is werk van Judit Pocs en mag niet meegenomen worden.

Een heerlijke workshop, maar dat is Judit wel toevertrouwd. Met grote pakkages aan wol, kraaltjes, kantjes en andere gekke dingetjes om in te vilten, kwam iedereen vrolijk en vol verwachting het atelier van Inge Evers binnen. Meestal wordt er heerlijk gekletst tijdens workshops maar nu was het muisstil. Judit ging ons een aantal verschillende technieken uitleggen, en er moest hard gewerkt worden.
Tijdens de pauze wilde één van de cursisten iets aan mij vragen..... Het vilt kontakt heeft een nieuwe website gemaakt en of die van Noud weggehaald kon want dat stoorde. Helaas is Noud, mijn lieverd, overleden en zijn met hem de paswoorden weg!
Out of the blue is daar dan ineens zo'n pijn, zo'n verdriet, mis ik hem zo.

24 opmerkingen:

MariecusBruyn zei

Lieve, lieve Yvette,
wat kan die pijn op de meest onverwachte momenten worden opgerakeld, he. Dikke knuffel. Ik ween mee met je.
Maar weet wel dat elke keer je je verdriet laat stromen, je dit weer een stukje verder brengt in je verwerking dit leven te leven met Noud in een andere hoedanigheid aan je zij.
Hopelijk heb je toch nog kunnen genieten van de workshop met de zachte wol, gegeven door een al even zachte Judit.

klaproos zei

lieve yvette,
nu maak jij mij aan het huilen...

dat kan ik me zo voorstellen,je eigen maatje om dingen mee te delen,afschuwelijk,

ik voel erg met je mee,
kom maar bij me, dan hou ik je even vast, en zal ik proberen wat van je verdriet weg te nemen

xxx
klaproos

Anoniem zei

Probeer te laten zijn wat is Yvette.
Je mag hem missen en de pijn hoort daarbij.
Pijn geeft aan dat de liefde er is in je hart. Op de aarde of in de hemel levend, het is goed zoals het is.

X

Isolde

Martine zei

Wat jammer hè, dat op zo'n mooie dag je geluk bedorven wordt.
Probeer de kleurtjes en de warmte maar in herinnering te houden.

fontainefleurie zei

gisteren dacht ik 'Noud laat zich niet verdringen' en zo houdt ie op een wel heel bijzondere digitale manier contact met hier - doe zoals hij laat je niet verdringen, stoor je niet aan wat de ander zegt, blijf waar en wie je bent...xxxxD

Morgaine zei

Oh jee meis, herkenbaar en zo onverwacht dan ook weer, even een dikke knuf voor jou!

Verder even niets... slechts de dikke knuf

XXX

Wim zei

Mooi, die drie feeën, heksen of elfen.

Anoniem zei

Dat doet heel zeer, gemis ...
Lots of lufs xx
Luuntje

Di Mario zei

Dat zijn net de verkeerde opmerinkingen op de verkeerde momenten tegen de verkeerde personen. Dat soort dingen doen pijn.

Love As Always
Di Mario

assayya zei

ik zie de kleurtjes, de vrolijkheid
ik lees, ik voel jouw pijn.
ik zou heel even mijn handen op je willen leggen en die pijn iets zachter willen maken.
misschien heb ik dat wel gedaan:))

~~Seraka~~ zei

oude wondjes opengereten!
het zal hard op je overkomen
maar men moet verder
alleen zou het fijn zijn als het in jouw tempo ging
de workshop ziet er gezellig uit
benieuwd naar je nieuwe ideeen en inspiratie

curieuzeneuze zei

hoe 1 woord, 1 gebaar, .. soms zo'n diepe gaten kan slaan.

ik voel met je mee ..

colourfullflowergirl zei

Wat een mooie foto, en wat een mooie kleding!!!Wat had je je verheugd op die workshop.....en dan 1 on-nadenkend iemand, die zo'n opmerking maakt...grgrgr
(ik fluister:stom mens)
Gauw vergeten Yvette, en zeg stilletjes in je hart, dat je niet verdrietig wilt zijn.Vergeet de opmerking en geniet van de mooie dingen. Die Judit lijkt me trouwens een ontzettend lieve vrouw. Ze heeft een zachte uitstraling. Een warme omhelzing....colourfullflowergirl

T zei

The workshop looks like fun Yvette. I love the colourful outfits in your photo. So many beautiful things to play with too.
xt

gerdaYD zei

Nabestaan
Het valt nogal niet mee
aan gene zijde.
Vooral in het begin,
nog nieuw als vage vorm van entiteit,
besteed je haast de meeste tijd
aan redderen op aarde.
Je leeft nog voort in allerlei gedachten,
er zijn er zelfs die op je wachten
© Opinie
Sterkte in je verdriet, meid!

kruidje zei

LOL ik snap er alles van, maar mijn kids kraken alle wachtwoorden als het moet hoor. Er moet een oplossing zijn om opnieuw aan die codes te komen.. Maar misschien is het ook een boodschap van Naud zelf..

Gafe vilten musten zie ik!!

Anoniem zei

Juist op zo'n onverwacht moment doet het extra pijn.
Geef je verdriet een mooi viltjes jasje waarin je je geliefde kan koesteren.

liefs Haba

~~Seraka~~ zei

-gniffel!-
er is helemaal geen linkje :)
alleen een onderstreept woordje

~~Seraka Photography~~ zei

@ tja.....hoe kan ik nu nog weigeren hè :)
zal een linkje voor je plaatsen naar meer kopergroen ;)

~~Seraka Photography~~ zei

YOU 2 :))))))

Corrie zei

Hoe kan zoiets op die manier gebeuren, erg! Verdriet mag daar zeker zijn, maar Yvette ik heb tenslotte geleerd dat boosheid ook erkend mag worden door jezelf en dat ook dat helpt om te verwerken. Die mag natuurlijk niet blijven bestaan, maar dat lijkt me bij jou ook onmogelijk.

beuzeblaadje zei

Oei, ik kan me voorstellen dat dat heel veel pijn deed Yvette!
De scherpe randjes zijn er nog lang niet af. Hopenlijk blijft het plezier om de workshop in herinnering en niet het verdiet om het gemis!

Dikke knuffel,
beuzeblaadje

amy zei

liever ik was even wat aan het rondkijken op je log weer
kwam ik hier tot een stop
ik voel het gewoon door me heen gaan, zou je nu in mijn armen willen nemen

elly zei

Ach lieve meis. Het leven is vaak hard te leven. De emotie overvalt me. De dingen zijn zoals ze zijn. We kunnen ze opmerken en weten dat het momentopnamen zijn. Want je weet toch ook die zijn vergankelijk.
En ik schreef ook al onder mijn logje aan jou:
@ Yvette, voor mij is spiritualiteit niet het omkeren en haar pijn niet mijn pijn te laten zijn. Voor mij is spiritualiteit alles zien en aanvaarden zoals het is. Ook de pijn. Alles mag er zijn. We lopen veel te veel weg voor alles wat we niet willen.

In gedachten sla ik een arm om je heen.

Ik ga verder bij je kijken want ik heb heel wat gemist.