Van pijn huilende mensen, kreunen, rochels van stervenden, bloederige lappen, er is nood, ik moet er naar toe maar ik zit vast. Ze horen me niet, ik moet hier weg, alleen mijn hoofd kan ik bewegen. Het wordt weer zwart.
Ik wordt wakker doordat ik heel zachtjes over mijn wang gestreeld wordt , vederlichte kusjes op mijn voorhoofd en steeds maar weer Yvetteke, meisje, rustig maar, ik ben er. Ik zie de mooiste liefste zachtste ogen die er bestaan. Huilen moet ik, maar dat is niet erg...jij bent er.










