zelfbewustzijn kan niet zonder zelfaanvaarding

Wat zou het lekker zijn om heel zelfbewust door het leven te stappen. Zonder zelfaanvaarding, zonder de schaduwzijde van jezelf onder ogen te zien, is dit echter een hachelijke onderneming.
Wat nou als je zo zelfbewust bent, dat je stom verbaasd bent, van je stuk raakt of zelfs in paniek, als iemand kritiek op je heeft.
Meestal raak ik een beetje in paniek als ik complimentjes krijg, ook niet zo gezond en zelfs een beetje dubbel.....ik geniet als mensen mijn kunst mooi vinden, ik heb een weblog en vind het leuk als mensen reageren. En zo zijn er veel meer dingen op te noemen.
Ik ga mijn muts opzetten en het is niet erg als mensen me een beetje raar vinden, dat ben ik namenlijk ook en daar schaam ik me niet meer voor.

vrij vrijdag vezel verhaal voor....

vrolijke vezels

ons Dorie in vuur en vlam

kunstwerk geboren

laatste nippertje

Sinds ik me bewust ben dat ik meer tijd nodig heb om de dingen te doen die ik wil doen, lijk ik opeens veel meer tijd te hebben. Het zenuw slopende laatste nippertje gedoe is zo goed als weg.
Dat houden we erin, ik ga de tijd die ik ergens voor nodig heb verdubbelen!
Heel veel mensen vragen hoe het nu met mijn rug is....niet goed.
Althans, de pijn die onder uit mijn rug mijn been in trok is verminderd maar de grote beenzenuw is nog steeds beklemd. Terug naar België voor een mri en daarna naar Heliomare, een revalidatie centrum.
Ik was een beetje voorbarig met de veronderstelling dat ik in april weer met mijn doezen over het strand zou huppelen.
Hier geldt ook voor dat ik de tijd die ik nodig heb om te herstellen zal moeten verdubbelen.
Zal ik nu ook minder ongeduldig worden?

Irvin D. Yalom....De Schopenhauerkuur.

"Groot lijden maakt klein verdriet nauwelijks voelbaar. Ook het omgekeerde is waar: bij het uitblijven van groot lijden kwellen zelfs de onbelangrijkste pijnen en ergernissen ons."
Even weg van de wereld ondergedoken in het boek van de titel van mijn log vandaag.
Het is een boek in romanvorm over de filosoof Schopenhauer.
Geweldige dingen heeft hij gezegd maar hij leefde in een isolement, depressief, teleurgesteld in de mens.
Hij overleefde door zichzelf superieur te beschouwen, onafhankelijk van iedereen.
Geboren vanuit het niets, verblijvend in het tranendal van het leven wachtend op de dood om weer terug te keren naar het niets.

ziedend

In plaats van tegen het ziedende water op proberen te zwemmen laat ik me vandaag maar eens door de stroom meevoeren.
Misschien heeft vechten niet zoveel zin, eigenlijk weet ik dat wel zeker, maar loslaten valt niet helemaal mee.

tja

Als het regent in mei is april voorbij.

grapje uit de Donald Duck

Miek Pot

De stilte
Is altijd
Nieuw
Verrassend mooi,
Betoverend.
Voorzichtig
Loop ik
Rond
Bang de
Stilte te
Verbreken.



Een gedicht van Miek Pot uit De grote stilte.

Noud

Het is vandaag al weer 3 jaar geleden dat je stierf.
Ondanks dat ik heel gelukkig ben zal er altijd een stukje in mijn leven ontbreken. Ik mis je nog elke dag.

Bernhard van Clervaux

"Ik heb het ervaren , geloof mij:
in de wouden vindt gij meer dan in boeken.
Hout en stenen zullen u over dingen leren
waarvan gij bij de leraars niets kunt horen."

Bernhard van Clervaux

Wat is er ook alweer voor naars , dacht ik toen ik wakker werd. De bomen! Vandaag worden mijn mooie grote bomen weggehaald.
Ze waren al redelijk groot toen we hier 20 jaar geleden kwamen wonen, maar ze zijn zo groot geworden dat tot 3 huizen verder de buren nauwelijks meer zon in de tuin hebben.
Wij ook niet, maar zaag je zulke levenslustige bomen om? Bomen.."het staande volk" in de indiaanse traditie.
Gelukkig heb ik Yvonne als vriendin, Yvonne die zo goed kan relativeren. Yvette kijk voorbij de energie, het wordt weer andere energie en je krijgt er zo veel licht en bloemen voor terug. Maar..maar..
Ik maai mijn gras, dat is toch vergelijkbaar!

spoiled

Spoiled is de aanhef van dit log en zo voel ik me ook, vreselijk verwend! Marianne en Das wat hebben jullie de expositie prachtig ingericht! Ada (mam) dat je me zelfs met je pijne pootje naar Spaarndam gebracht hebt!
Wat past het werk van Marianne en mij mooi bij elkaar! Wat heerlijk om alle lieve mensen op de opening te zien en al die lieve dingetjes die je krijgt......ik zal niet alles op noemen maar toch wel even het stukje kant en het kralen gelukspopje van de dochters van Dorie, iets heel byzonders van es en toen ik vanochtend in mijn mail keek vond ik deze link: EXPOSITIE...
Waaruit blijkt dat Han en zijn vrouw er dus ook waren.Ik had ze wel al gesproken maar dat ze deze verrassing gemaakt hadden!
Verwend lig ik in mijn nest bij te komen en te genieten.

onbevangen

Als we ons toch eens zouden kunnen laten leiden door de onbevangenheid, ongecompliceerdheid, vreugde, liefdevolle interesse en onbegrensde fantasie van een zichzelfzijnd kind. Een kind dat met het volle vertrouwen dat de wereld goed is de omgeving onderzoekt.
Hoeveel vrijer zouden we ons dan voelen, hoeveel meer plezier zouden we dan hebben. Wat je op de foto's ziet is hoe ik heerlijk ongestoord mijn gang ben gegaan met mijn kleurtjes, wolletjes, en draadjes. Deze schatjes heb ik gefotografeerd tussen alle bolletjes die ik in overvloed heb gekregen toen ik uit het ziekenhuis kwam.
Ik voel me zo heel erg rijk!

Kunstcentrum Galerie de Kolk te Spaarndam

Vandaag gaan Das en Marianne de tentoonstelling " TIJD VOOR TWEE " in kunstcentrum galerie de kolk inrichten. Zondag 8 maart om 2 uur is de opening, waarvoor rechtsboven de uitnodiging. Als je op de afbeelding klikt weet je waar je moet zijn, mocht je daar zin in hebben.
Ik ben hard aan het werk om naar de opening te kunnen, maar soms is het me zelfs te veel om de computer vast te houden, een log te schrijven en jullie te bezoeken. Toch gaat het met vallen en opstaan langzaam vooruit, en ook met het afbouwen van de morfine gaat het goed.
Op de foto staat mijn laatste werk. Een oud lapje dat ik met heel veel steekjes omgetoverd heb tot wat het nu is.
Elk steekje is een overwinnig, een stapje naar genezing.
Thanks Teresa, this is something I learned from you amongst lots of other things.
Dit is het laatste IKKES log, ik wil weer terug naar de oorspronkelijke bedoeling van Felting your soul.

Krishnamurti

"Van liefde vervuld zijn en de liefde laten doen wat ze wil, dat brengt orde in de wereld." ( Krishnamurti )

Tof of Tovke heet ze, mijn oudste doesje. Als je bij haar in de buurt bent voel je alleen maar liefde. Ze geeft en ontvangt. Maar bovenal is ze zichzelf en doet absoluut niet wat ze niet wil. Dat kan soms heel lastig zijn als je haast hebt, ze echt aan de riem moet en dan spelletjes gaat spelen. Ze doet ook niet wat ze niet kan, bijvoorbeeld op glad ijs lopen. Alleen al door naar haar te kijken kan je over liefde leren.
Ze heeft me zo vaak uit de put gehaald en moed gegeven om door te gaan. Ze laat me zien dat ik mezelf moet zijn..
Als je naar Tof kijkt weet je wat onvoorwaardelijke liefde is. Ze is een rustpunt in de chaos.

Voor Gitte

Dit is jarige Gitte, de dochter van Mariecusbruyn er staat een verzoek op moekes blog!
vergeet niet ook de beveiligingscode in te vullen die komt nadat je op verzenden hebt gedrukt.

wollige woorden

Het is zoals het is. Hoeveel woorden we er ook vuil aan maken, het is zoals het is.


Dirk, mijn fysiotherapeut, heeft me gisteren geheel en al gerust gesteld.
Kijk eens hoeveel meer je kan dan voor je operatie. Over 6 weken mag je zeggen dat je pijn hebt. Nu heb je het logiserwijs.
Heerlijk, ik kan weer voort.

leiden versus lijden

De oude pijn in mijn been is weer helemaal terug.Dat kan niet want de oorzaak is weggehaald. Ik lees in mijn boekje van Tolle, ik praat met Das. Ik laat het bezinken, ik wil weten waarom, ik ben bang, boos, verdrietig en teleurgesteld.
Als je pijn voelt, kijk dan op welke manier je het leven ontwijkt.(Tolle)
Mijn hoofd leidt, ik moet nu zo langzamerhand wel beter zijn ( al bijna 3 weken na de operatie) Mijn lijf zou moeten leiden ( nog geen 3 weken na de operatie).
Mijn hoofd wil mijn lijf regeren, ik wil te veel te snel. Lekker belangrijk om overal aanwezig te willen zijn, om nieuw groot vilt te maken, om me te manifesteren. Vandaag is de laatste dag van de expositie "tijd om te gaan". 1 maart start mijn volgende expositie samen met Marianne Dijkstra in de Kolk te Spaarndam. Wat is belangrijker Yvette?
Ik ga me laten leiden door mijn lijdende lijf.
Overgave aan de wind die mijn troostdoek richting geeft.
(Wel veel ikkes vandaag, wel veel zeursels.... ach iedereen zal wel naar carnaval zijn en dit niet hoeven lezen. Morgen gooien we er een vrolijk log in en is dit weer verleden tijd...of leidt mijn hoofd nu weer?))

Anita Nahir.....paniek kalmeert.

"Paniek jaagt de vlammen van de angst op. Paniek verdooft. Paniek kalmeert. Paniek rukt aan dromen die een hoge vlucht nemen en sleurt ze omlaag. Paniek vernietigt."
Ik heb deze zin uit een boek van Anita Nahir wel 3 keer moeten lezen. De zin
"paniek kalmeert" was daar de oorzaak van. Jaren geleden was ik er getuige van dat een ree aangereden werd. Die ogen van het dier, die paniek....er kwam een dierenarts bij die me vertelde dat de paniek van het dier, er voor zorgde dat ze niet zo veel pijn had. Het beeld achtervolgt me nog heden ten dage.

dragen

Nog een keer de zin van gisteren maar dan speciaal voor Martine

No burden is too heavy when shared with a friend

no burden is too heavy when shared with a friend

Langs het strand, bij eb
elk ding dat wij oprapen
beweegt in de hand
Chiyo-ni
Het waren even hoge golven om te nemen gisteren, de tranen zaten hoog. Dan krijg je een mailtje van Margriet en komt Dorie even langs en kan je er weer even tegen.
Het keramiek op de foto is van Margriet, één van de mede exposanten op de tentoonstelling " tijd om te gaan". Op de andere foto staan Dorie en Margriet een troostdoek van mij te bekijken.

zo moe

Het revalideren, de pijn en het afkicken van de morfine, kost zo veel energie dat ik vaak te moe ben om de computer alleen al open te doen. Nieuw viltwerk komt al helemaal niet ter sprake.
Ik mis jullie wel.

een sprookje, maar dan echt...

Meer dan mooi, het licht, de gedachten, de krachten die me tot hier brachten.

Jullie allemaal..ik zal op jullie blogs langskomen zo snel als gaat..een beetje langzaam maar gestaag.
Gelukkig niet zo snel als het vuur onze Australische vrienden insluit.
Laten we aan ze denken.

Celine

Van pijn huilende mensen, kreunen, rochels van stervenden, bloederige lappen, er is nood, ik moet er naar toe maar ik zit vast. Ze horen me niet, ik moet hier weg, alleen mijn hoofd kan ik bewegen. Het wordt weer zwart.
Ik wordt wakker doordat ik heel zachtjes over mijn wang gestreeld wordt , vederlichte kusjes op mijn voorhoofd en steeds maar weer Yvetteke, meisje, rustig maar, ik ben er. Ik zie de mooiste liefste zachtste ogen die er bestaan. Huilen moet ik, maar dat is niet erg...jij bent er.

tot later

Om naar het ziekenhuis te gaan in de wetenschap dat er zo veel mensen met me meeleven...ik kan niet onder woorden brengen wat dat met me doet. Dat ga ik dus ook niet proberen.
tot later

Bernanos

We kunnen alleen maar huilen,
want dat is het enige afdoende antwoord
op bepaalde wrede contradicties,
op bepaalde onverenigbaarheden in het leven,
eenvoudigweg omdat onrechtvaardigheid bestaat
en het onzinnig is haar te ontkennen.

voor iedereen die het moeilijk heeft....en jij in het byzonder!

we worden gekamd omdat het moet

bang voor haar gaan we,

zo veel liefde en zachtheid,

ze verdient iets moois.






Gisteren zijn Tof en Blaf gekamd door Yvonne onze trimster. Het moest nog even voor ik naar het ziekenhuis ga dinsdag.
Volgens Teresa duurt het een paar maanden dat ik niets tot zeer weinig mag ( ze heeft ongeveer dezelfde operatie ondergaan ) en schapendoezen kammen is een zwaar karwei wat moet gebeuren.
Het is de laatste vrijdag van de maand en dan heb ik een afspraak met Dorie.
We laten ons inspireren door ons vilt om een senryu ( gedicht van 5-7-5 lettergrepen in 3 regels) te schrijven. Of we maken een gedicht dat ons inspireert om vilt te maken.
Dit valt niet mee en ik weet ook niet of ik het goed heb gedaan, maar de ervaring van gisteren en de afspraak met Dori leidde tot bovenstaand schrijfsel.
Yvonne is een trimster die me zo ongeveer voor niets heeft geholpen, ze is gek op mijn vilt, dus voor haar de doek in de bomen!

Thich Nhat Hanh

Waar begrip is, is liefde.
Alleen al om iemand proberen te begrijpen, vergroot je, je vermogen lief te hebben. Als mensen elkaar niet begrijpen, kunnen ze onmogelijk van elkaar houden.

voer voor viltfanaten......Gerda

Lieve Gerda elke dag weet je ons te verrassen met één van je foto's gelardeerd met byzondere teksten, grapjes, raadsels, gedichten en vaak verwijs je ons naar je geliefde. Vandaag, onze voer voor vilt fanaten dag, hebben Martine en ik je uitgekozen als voer voor ons vilt. Je maakt hele mooie foto's en bovenstaande heb ik gebruikt als inspiratie voor mijn vilt.. Nu snel naar Martine om te kijken welke foto zij heeft uitgekozen. Gerda ik heb het al eens gezegd maar: ik mag je zeer! ( Belgisch voor.....)

Pema Chödrön: Als je wereld instort

Dankbaarheid en genegenheid zijn de ware genezers.


Dit ontdek je door alle tegenstellingen in jouw leven zoals hoop en vrees, vreugde en verdriet, dood en leven, heel goed te bekijken.
Besef je dat een schijnbare tegenstelling deel van een geheel is.
Wees zacht voor jezelf en accepteer dit.

nuf

Dit is blaf, onze nuf. Het regende en waaide gisteren erg hard tijdens de wandeling. Das had zijn paraplu opgezet en miste ineens blaf. Die was dichterbij dan hij dacht...onder de paraplu!

Waarheid bevrijdt de liefde uit de ziel.

In een zwarte periode in mijn leven vergat ik heel veel afspraken en hing mijn leven van leugens aan elkaar.Ik voelde me zo'n slechte vrouw, afspraken niet nakomen en niet gewoon vertellen waarom. Altijd in de angst leven dat je leugens ontdekt worden. Het hing als een donderwolk boven mijn hoofd. Angst.... schuld.... schaamte. Op het moment dat tot mij door drong dat leven zonder leugens veel makkelijker is, als je altijd de waarheid vertelt hoef je niets meer te onthouden. Maar van mijn schuldgevoelens en schaamte was ik niet af. Heel langzaam, ik doe er al jaren over, begin ik te begrijpen dat schuldgevoelens funest zijn,dat vertrouwen op het goede wat iedereen dus ook ik in zich heeft elementair is. Als je dan dat goede van jezelf steeds meer toestaat, kan je liefde in je leven toelaten

een dag niet vilten is een dag niet geleefd

En als je dan een beetje wanhopig wordt van de pijn, gefrustreerd van het niet kunnen vilten,je afgesneden voelt van de buitenwereld, soms zelfs te ziek om te bloggen, dan vind je een gedicht dat je ontroert, vooral ook omdat het gestuurd is door een blogster die je na staat. Gerda het lijkt wel of je wist dat ik dit even nodig had.

Voor jou, Yvettelief:

Cher ami,
Dit is geen zicht,
Heeft geen toekomst.

Zie,

Hoe de tijd zich rekt in lange a’s
Van haven,les marquises, et si j’étais,
Uw dienaar, votre servant,
Uw verdriet, uw hoop
En pijn, als je soms alleen
Of dronken van het leven
Het spoor bijster
Uitschreit dat het genoeg is,
Teveel. Dat het moet
Gedaan zijn met al die zever,
En doen alsof de zee van iedereen is.

En als overal de verveling toeslaat,
Ver van alle verwondering,
De wereld aan al die het zien wil
Haar gat toont,
Dan lonkt de kater,
En anders ook.
Ja, ook dan,
En ook andersom,
Of niet soms
© Eddy De Buf